Liggend in de zon

 

Home  »   Taal  »   Liggend in de zon

Geplaatst op 03/05/2016

 De liefste sluimert naast mij in het kruid.
        Onder mijn arm door lig ik naar haar te staren.
        Soms laat de wind haar zachte lange haren
        strelen over mijn rug, mijn naakte huid.

        Ik luister naar het ijl ruisend geluid
        – mijn adem gaat in rythme met de hare –
        naar het verre doffe bruisen van de baren
        en naar een wulp, die schor, weemoedig fluit.

        Er ligt een wijding over het ongerepte land.
        Het is te stil om veel en snel te praten,
        enkel een zoen, heel vluchtig op haar hand.

        De zilte schorren en het wijde zand
        zijn aan ons twee alleen overgelaten.
        Er is geen einder en geen overkant.

        Hans Warren (1921-2001)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *