De magie van het boek

 

Home  »   Columns  »   De magie van het boek

Geplaatst op 01/07/2018

Het gezin bij ons thuis, bestond uit mijn hardwerkende ouders, vier jongens en twee meisjes. Ik was de oudste. Naast Katholieke Volkskrant en -Illustratie, werd er hoegenaamd niets gelezen.

Ik verkeerde in de gelukkige omstandigheid bij toeval met mijnheer Brands kennis te maken. Het was een alleenstaande man op leeftijd en hij woonde in een grote villa een paar straten verderop. Tijdens het beroerde herfstweer van 1944 zag ik hem op een dag moeizaam door de modder zeulen met een vrachtje hout. Terwijl hij stond uit te hijgen bood ik aan het vrachtje met mijn kar (deze had vader laten maken i.v.m. een dreigende evacuatie) naar zijn huis te brengen. Dankbaar nodigde hij mij uit om binnen te komen en trakteerde op een beker melk. We zaten in een grote kamer vol boeken. Zoiets imposants had ik nog nooit gezien. “Houd je van lezen”, vroeg hij me, terwijl ik wat dromerig naar al die rijkdom staarde. “Ja, ik lees graag”, stamelde ik. “Nou dan geef ik je een boek mee. Heb je het uit dan kom je maar weer”. Alvorens het boek mee te geven instrueerde mijnheer Brands mij uitvoerig, hoe ik voorzichtig diende om te gaan met dit kostbare doch kwetsbare bezit. “Altijd je handen wassen, geen ezelsoren maken. Het boek goed inpakken en het pakpapier goed bewaren” (zuinigheid was geboden in het laatste oorlogsjaar).

Het werd een introductie in de magische wereld van het boek. Vele keren bezocht ik de vriendelijke man. Dan vroeg hij wat ik van het gelezen boek vond en mocht dan weer een nieuw exemplaar uitzoeken. Het begon met Tijs Wijs de torenwachter, Prikkebeen, Piggelmee, Dik Trom, Pietje Bell. Als ik ze nu onder ogen krijg, onlangs bezocht ik het Kinderboekenmuseum, ervaar ik een kinderlijke vertedering tijdens het lezen van die verhalen. Na schooltijd rende ik naar huis om in m’n bed de draad van een verhaal weer op te pakken. Zo was ik onderweg met ”De sprookjes van Andersen”, ”Jody en het hertenjong”, met Remi en de zwerver Vitalis in ”Alleen op de wereld”. Het ongeduldige geroep van moeder onderaan de trap leek vanuit een andere wereld afkomstig te zijn. Zondagsmorgens direct na de vroegmis, ”dan was ‘t stil in huis, kroop ik op de bank in de voorkamer en trad toe tot de wereld van Gulliver’s reizen, Robinson Crusoé, Baron von Münchhausen en Het Kleine Huis van Laura Ingalls Wilder.

Verhalen in boeken kunnen onweerstaanbaar zijn en ik voel nog de tranen over mijn wangen biggelen bij het lezen van Jody en het hertenjong of Alleen op de wereld. Hoewel er nog nooit zo weinig analfabeten zijn geweest als nu, maken steeds minder mensen gebruik van de mogelijkheid eenzame hoogten te bereiken via andermans woorden op schrift. Leesgedrag en leesgewoonten zijn voortdurend aan verandering onderhevig maar de magie van het boek gaat hopelijk nooit verloren.

Hans Roelofs

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *